Code Of Honour

Criticism and me

To avoid criticism do nothing, say nothing, be nothing.
Author: Elbert Hubbard

စိတ္ဆိုးျခင္းဧ။္ေနာက္ကြယ္

ဒီလိုအျဖစ္ေလးတစ္ခု ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ တစ္ခါက လူတစ္ဦးမွာ လိမၼာျပီးသခင္စကားနားေထာင္တဲ့ ေခြးကေလးတစ္ေကာင္ရွိတယ္။ တစ္ေန႔မွာ ေခြးကေလးကိုေဘးအိမ္ေခြးၾကီးက ကိုက္ပစ္လိုက္တယ္။ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရသြားတဲ့ ေခြးကေလးကိုသခင္က ေဆးထည့္ေပးဖို႔ ေပြ႔အခ်ီမွာ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ လက္ကိုလွမ္းကိုက္ခံလိုက္ရတယ္။ သခင္က စိတ္မဆိုးတဲ့အျပင္ "ကြ်န္ေတာ့္ကိုလွမ္းကိုက္တာ သူဒဏ္ရာ ရထားလို႔ပါ" လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။
ဒါဟာ ဒဏ္ရာရေနတဲ့ ေခြးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ပင္ကိုယ္တုန္႔ျပန္မႈျဖစ္တယ္။ သခင္ကိုလွမ္းကိုက္တာက မုန္းလို႔မဟုတ္ဘဲ ဒဏ္ရာရေနတဲ့ ကိုယ့္ကို ေနာက္ထပ္အနာတရမျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္လိုက္တာပဲျဖစ္တယ္။ ဒါကို သခင္က နားမလည္ခဲ့ရင္သခင့္ကိုေတာင္ ကုိက္တဲ့ေခြးဆိုျပီး ေခြးကေလးအေပၚ စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္မိလိမ့္မယ္။ စိတ္ဆိုးေဒါသရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ဒဏ္ရာရေနတဲ့ ေခြးကေလးကိုသခင္က တစ္ခုခုထပ္ လုပ္မိမွာ အမွန္ပါပဲ။

ေနာက္အျဖစ္တစ္ခုက ဒီလိုဆိုပါတယ္။
႐ံုးဆင္းျပန္လာတဲ့ ဖခင္တစ္ဦးဟာ အိမ္ထဲဝင္လုိက္တာနဲ႔ဧည့္ခန္းတစ္ခုလံုးကို ကစားစရာေတြနဲ႔ ႐ႈပ္ပြေအာင္ ေဆာ့ကစားေနတဲ့သားကိုေတြ႔လိုက္တယ္။ ဖခင္ဟာ သားကို ဘာအက်ဳိးအေၾကာင္းမွ ေျပာမေနဘဲေဒါသတၾကီး သားကို ဆူေတာ့တယ္။ ထက္ျမက္တဲ့သားက ဘာမွျပန္မေျပာဘဲပစၥည္းေတြကိုသိမ္း လက္ကို စင္ၾကယ္ေအာင္ ေဆးျပီးမွ ဖခင္ကို ေပြ႔ဖက္ျပီး"ေဖေဖ... ဒီေန႔အလုပ္မွာ ဘဝင္မက်တာေတြ ေဖေဖၾကံဳခဲ့ရတယ္ မဟုတ္လား?" လို႔ေမးလိုက္တယ္။
လိမၼာတဲ့သားက ဖခင္ေဒါသထြက္ရတာဟာ သူတစ္ေယာက္တည္းေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲဖခင္စိတ္ထဲမွာ နဂိုကတည္း တစ္ခုခု ထိခိုက္ခံထားရလို႔၊ မေက်နပ္လို႔ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ နားလည္လိုက္တယ္။

ေနာက္အျဖစ္တစ္ခုက ဒီလိုဆိုပါတယ္။
ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္မွာလည္း ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိးေတြ မၾကာခဏၾကံဳဖူးၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဥပမာ...
ေက်ာင္းဆင္းျပန္လာတဲ့ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ ေဒါသတၾကီးနဲ႔ လြယ္အိတ္ကို ခံုေပၚပစ္တင္လိုက္တယ္။ "ဘာျဖစ္လာသလဲ?" လို႔ သူ႔ကိုေမးရင္ "ေမေမနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး၊ဟာ... သိပ္႐ႈပ္တာပဲ" စတာေတြနဲ႔ ကိုယ့္ကို ျပန္ေအာ္တတ္သလိုမ်ဳိး
" ဒီည ဘာဟင္းစားခ်င္သလဲ" လို႔ ၾကင္ၾကင္နာနာနဲ႔ ေမးလာတဲ့ ဇနီးကိုလင္ေယာက္်ားက "မင္းနဲ႔ငါ ယူတာ ဒီေလာက္ၾကာေနျပီ။ ငါဘာၾကိဳက္တယ္ဆိုတာမင္းမသိဘူးလားကြ" လို႔ ျပန္ေအာ္တတ္သလိုမ်ဳိး

ဧည့္ခန္းမွာ ကေလးငယ္ကို ေပြ႔ျပီး မ်က္ႏွာ႐ွစ္ေခါက္ခ်ဳိးနဲ႔ ထိုင္ေနတဲ့ဇနီးကို ႐ံုးဆင္းျပန္လာတဲ့ လင္ေယာက္်ားက "ေနမေကာင္းလို႔လား?" လို႔ဂ႐ုတစိုက္နဲ႔ ေမးတဲ့အေမးကို "႐ွင္ ဘာျဖစ္လို႔ အခုမွ ျပန္လာရသလဲ?" လို႔ေအာ္ေငါက္သလိုမ်ဳိး
အထက္က အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိးေတြမွာ ဂ႐ုတစိုက္ေမးတဲ့ကိုယ့္ကိုျပန္ေအာ္တယ္ဆိုျပီး ကြ်န္မတို႔လည္း စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ၾကမွာပဲ။ အဲဒီေနာက္အျပန္အလွန္ ေအာ္ဟစ္တာ၊ က်ိန္ဆဲတာေတြ ျဖစ္လာေတာ့မယ္။ ဒါမွမဟုတ္မေခၚမေျပာတဲ့ ေသြးေအးစစ္ပဲြေတြ စေတာ့မယ္။

တကယ္လို႔ သူငါ့ကို ျပန္ေအာ္တာ အျပင္မွာ၊ တစ္ေနရာရာမွာ သူဘဝင္မက်ခဲ့လို႔၊ထိခိုက္ခဲ့လို႔၊ စိတ္ဒဏ္ရာရခဲ့လို႔၊ အႏိုင္က်င့္ခံခဲ့ရလို႔လို႔ေျဖေတြးခဲ့ရင္ ျပႆနာတစ္ခုက ႐ိုး႐ုိး႐ွင္း႐ွင္းနဲ႔ ျပီးသြားႏိုင္ပါတယ္။
စိတ္ဒဏ္ရာရေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ကြ်န္မတို႔ ဘယ္လိုဆက္ဆံမလဲ? သူဟာတစ္ျခားသူရဲ႕နားလည္မႈ၊ လက္ခံႏိုင္မႈေတြကို လိုအပ္ေနသူျဖစ္တယ္။
ေဒါသတၾကီးနဲ႔ လြယ္အိတ္ကို ခံုေပၚပစ္တင္တဲ့ ကေလးငယ္ကို "သား ေက်ာင္းမွာတစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ျပီမဟုတ္လား.. လာ..လာ.. ဘာေတြျဖစ္ခဲ့လဲ ေမေမ့ကိုေျပာျပ"

ေဒါသထြက္တဲ့ လင္ေယာက္်ားကို ဇနီးက "ဘာေတြ မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတာလဲ?ကြ်န္မကလဲြရင္ ရွင့္ကို စိတ္ဆိုးေအာင္ ဘယ္သူလုပ္ႏိုင္သလဲ?"
မ်က္ႏွာ႐ွစ္ေခါက္ခ်ဳိးနဲ႔ ဇနီးကို "တစ္ေန႔ကုန္ ကေလးထိန္းေနရတာပင္ပန္းေနျပီလား? အိမ္အလုပ္တစ္ခုခု ကိုယ္ဘာမ်ားကူညီရမလဲ?" စတဲ့စကားေတြကစိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ေနသူရဲ႕ စိတ္ကို အနည္းအမ်ားေတာ့ ေျပာင္းလဲေစမွာအမွန္ပါပဲ။ တစ္ပါးသူရဲ႕ နားလည္မႈ၊ လက္ခံမႈကိုရ႐ွိျပီးေနာက္ ေဒါသတၾကီးထြက္ဆိုခဲ့မိတဲ့ သူတို႔စကားေတြအတြက္ သူတို႔ အားတုန္႔အားနာ ျဖစ္ေနမိမွာေသခ်ာပါတယ္။

မွတ္ခ်တ္။ ။ မဂၤလာစု စာအုပ္မွ

ရဲရင့္မႈႏွင့္တည္ျငိမ္မႈ

က်ရံႈးတဲ့အခ်ိန္မွာ ရဲရင့္မႈရွိပါ။ ေအာင္ျမင္တဲ့အခ်ိန္မွာ တည္ျငိမ္မႈရွိပါ။

Confidence

Body follows mind, Mind is driven by confidence. So Just believe your confidence that you can do it.

ဒီစာေလးကို ေက်းဇူးျပဳၿပီ ဆံုးေအာင္ဖတ္ေပးပါ..........

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက အင္မတန္မွ စိတ္တုိစိတ္ဆတ္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရွိသတဲ့။ တစ္ေန႔က်ေတာ့ သူ႕အေဖက ေကာင္ေလးကို အိမ္ရုိက္သံတစ္ထုပ္ေပးလိုက္ၿပီး ေျပာပါေတာ့တယ္။ မင္း တစ္ခါစိတ္တိုတိုင္း သံတစ္ေခ်ာင္းကို ေနာက္ေဖးက ၀င္းထရံတိုင္မွာ သြားရိုက္ေခ်ကြာတဲ့။အေဖက အဲ့ဒီလိုေျပာၿပီး သံထုပ္ကိုေပးလုိက္တဲ့ ပထမေန႔မွာ ေကာင္ေလးဟာ ၀င္းထရံတိုင္မွာ သံေပါင္း ၃၇ေခ်ာင္းရိုက္သြင္းျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ သူစိတ္တိုတိုင္း သံေလးေတြကို ၀င္းထရံမွာ ရိုက္ရင္းရိုက္ရင္း ေကာင္ေလးဟာ သူစိတ္သူထိန္းႏိူင္လာသတဲ့။ သံရိုက္ခ်က္ေတြဟာလည္း တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ က်ဲလာခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ေကာင္ေလးဟာ ၀င္းထရံမွာ သံေျပးရိုက္တာထက္စာရင္ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ကို ထိန္းရတာပိုလြယ္လာမွန္း သေဘာေပါက္လာေတာ့တယ္။
အဆံုးမွာ ေကာင္ေလးဟာ စိတ္မတိုပဲေနႏိူင္တဲ့ေနကို ေရာက္လာေရာ။ ေကာင္ေလးကေျပးၿပီး သူအေဖကို သတင္းသြားပို႔တယ္.. အေဖေရ.. သားေတာ့ စိတ္ကိုထိန္းႏိူင္သြားၿပီဗ်..
အဲ့ဒီလိုက်ေတာ့ သူအေဖက တစ္မ်ိဳးခိုင္းျပန္ေရာ..မင္းကိုယ္မင္း ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ တစ္ေနကုန္ထိန္းႏိူင္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အဲ့ဒီသံေတြကို ျပန္ႏွုတ္ဦးကြာ။ တစ္ေန႔ ထိန္း ႏိူင္ရင္ ညအိပ္ခါနီး တစ္ေခ်ာင္းႏွုန္းနဲ႕ ႏွုတ္ေနာ္လို႔ မွာလိုက္သတဲ့။ ရက္ေတြၾကာလာေတာ့ ေကာင္ေလးက သူအေဖကို ေျပာႏိူင္သြားတယ္။ အေဖေရ.. သားရိုက္ခဲ့တဲ့ သံေတြအားလံုးကို ႏႈတ္ၿပီး သြားၿပီ တစ္ေခ်ာင္းမွ မက်န္ေတာ့ဘူး။
သည္အခါအေဖလုပ္တဲ့သူက သားရဲ႕လက္ကိုဆြဲၿပီး သားရိုက္ခ့ဲတဲ့၀င္းထရံဆီကို ေခၚသြားတယ္။ ေတာ္တယ္ငါ့သား လို႕လညး္ဆိုတယ္။ ဒါေပမယ့္ သား ေသခ်ာၾကည့္စမ္း။ ၀င္းထရံတိုင္မွာ အေပါက္ေတြျဖစ္က်န္ခဲ့တယ္ေနာ္။ ဒီ၀င္းထရံတိုင္ေတြက အရင္တုန္းကလို ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆုိတာ သားျမင္တယ္ မဟုတ္လား။ ေအး..သားကစိတ္တိုတိုနဲ႕ ပါးစပ္ကေျပာခ်လိုက္တဲ့အခါ တစ္ဖက္သားဆိုတဲ့၀င္းထရံတိုင္မွာ အခုလိုအမာရြတ္ေတြထင္က်န္ရစ္ခဲ့တတ္တယ္ သားရယ္။အဲ့ဒီလိုပဲလူတစ္ေယာက္ကို သားကဓါးနဲ႕ထိုးလိုက္တယ္။ ၿပီးရင္ဓါးျပန္ႏွုတ္ၿပီး ရွိခိုးေတာင္းပန္တယ္ဆိုပါစို႔။ သားဘယ္ႏွစ္ခါပဲရွိခိုးေတာင္းပန္ပါေစ။ ဒဏ္ရာနဲ႕ အမာရြတ္ကေတာ့ မလြဲမေသြက်န္ခဲ့မွာပဲ ငါ့သားရယ္..တဲ့။တကယ္ေတာ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြဆိုတာ အဖိုးတန္တဲ႕ရတနာေတြပါပဲ။ သူတို႔ဟာ ငါတို႔ေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာေစတယ္။ အားေပးကူညီတယ္။ ဒုကၡ၊သုခေတြကိုလည္း မွ်ေ၀ခံစားၾကတယ္။ ရင္ဖြင့္သမွ်ကို ဂရုစိုက္နားေထာင္ေပးတယ္။ ဒါေၾကာင့္တစ္ခုခုဆိုစိတ္လိုက္မာန္ပါမလုပ္နဲ႕။ သူတို႕ကိ ုသံႏွုတ္ရာက်န္ခဲ့တဲ့ ၀င္းထရံေတြအျဖစ္မေရာက္ပါေစနဲ႕။ကိုယ့္မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြကို ကိုယ္က ဘယ္ေလာက္ဂရုစိုက္ေၾကာင္း သူတို႕ကိုလည္း သူတို႕ရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြအေပၚ ဂရုစိုက္လာေအာင္လုပ္ေပးသင့္ေၾကာင္းေျပာၾကားေပးပါ။ ဒါေၾကာင့္ကိုယ္တုိင္က သူငယ္ခ်င္းေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့သူေတြဆီကို ဒီပံုျပင္ေလးကို လက္ဆင့္ကမ္းပါ။ ယုတ္စြဆံုး ဒီစာေလးကို ပို႔လိုက္တဲ့သူဆီ ဒီအတုိင္းျပန္ပို႔ႏိူင္ပါေသးတယ္။ ကိုယ္ပို႔လိုက္တဲ့စာ ကိုယ့္ဆီ ျပန္ေရာက္လာရင္ ကုိယ့္မွာ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြရွိေနတာကို အလိုလိုခံစားႏုိင္မွာပါ။
ဒီစာအုပ္နာမည္က ေနေပ်ာ္တဲ့ဘ၀ ၾကည္ျမတဲ့ဘ၀င္ ရႊင္လန္းတဲ့စိတ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရးတဲ့သူက ဆရာအတၱေက်ာ္ပါ။အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ေစဖို႔ဆႏၵျပဳလ်က္.....

ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစက ျပန္စၾကရေအာင္

အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ

ခမ္းနားၾကီးက်ယ္ပါေစ၊

တိက်ေသခ်ာပါေစ၊

ကိုယ့္ပံုစံဟန္ပန္ ပါပါေစ။

{ဖရက္(ဒ)အက္စတဲ့}

"စားသံုးသူအတြက္ထိပ္တန္းအဆင့္ဝန္ေဆာင္မႈ"ဟု ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာအမည္ေပးထားသည့္ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု မ်ားမၾကာမီက ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္ေတြ႔ ၾကံဳခဲ့ရပါသည္။ ေန႔က စေနေန႔။ ေအးျမေသာ ေဆာင္းကာလ၊ ကေနဒါပျပည္ တရြန္ျမိဳ ႔မွာျဖစ္သည္။

စေနေန႔ကသက္သက္သာသာအားအားယားယားအနားယူေသာေန႔ျဖစ္သည္။ကေလးေတြလည္းအလည္အပတ္သြားေနသျဖင့္ ဇနီးသည္ ကိတ္ႏွင္ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ေယာက္တည္းက်န္ရစ္သည္။

အိပ္ရာက ေနာက္က်မွထသည္။ေန႔စဥ္လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္အလုပ္ေတြအားလံုးကိုေအးေအးေဆးေဆးသံုးေလးနာရီေနာက္က်ခံျပီးလုပ္ရသည္မွာ အရသာရွိလွသည္။ ျမိဳ ႔ထဲမွာဟိုေငးဒီေငး။ ေစ်းဆုိင္ေတြဝင္ၾကည့္၊ ျပခန္ေတြဝင္ၾကည့္ႏွင့္ အေတာ္ၾကီးေနာက္က်သည့္အခ်ိန္ ေန႔လယ္စာစားရန္ ဟိုတယ္တစ္ခုထဲဝင္ေတာ့ ညေနေလးနာရီထိုးျပီ။

ဟိုတယ္က တရြန္ျမိဳ ႔မွာ ထင္ရွားသည့္ၾကယ္ေလးပြင့္ဟိုတယ္တစ္ခုျဖစ္သည္။ စားေသာက္ခန္းဝန္ထမ္းေတြက ေဖာ္ေရြပ်ဴငွာသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြစားစရာေတြမွာၾကသည္။ ကိတ္က ကုန္းေဘာင္ၾကီးေက်ာ္တစ္ပြဲမွာသည္။ သို႔ေသာ္ဟင္းပြဲေရာက္လာသည့္အခါမွာေတာ့ တကယ့္ဇာတ္လမ္းကစေလသည္။ ဟင္းပြဲထဲမွာက်က်နနပါလာသည္က စားဖိုေဆာင္က စားဖိုမႈးမ်ားသံုးေလ့ရွိသည့္ ရာဘာလက္အိပ္ထိပ္ဖ်ားပိုင္းကေလးတစ္ခုျဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္စားပြဲထိုးအမ်ိဳးသမီးကို လွမ္းေခၚလုိက္သည္။

"အဲ့ဒါဘာၾကီးလဲ" ကိတ္ကရြံရွာေသာမ်က္ႏွာစိတ္ပ်က္ေသာအမူအရာႏွင့္ေမးသည္။

"ဟယ္။ ကၽြန္မလည္းမသိဘူး" ဆိုျပီး အမ်ိဳးသမီးက ဟင္းပြဲကို အလ်င္အျမန္ျပန္သိမ္းကာ စားဖိုခန္းထဲယူသြားသည္။ အဲဒီေနာက္ တစ္ခနအတြင္းမွာပင္ စားေသာက္ခန္းတာဝန္ခံ မန္ေနဂ်ာႏွင့္အတူျပန္ေရာက္လာသည္။

"ကၽြန္ေတာ္တို႔အမ်ားၾကီးအားနာပါတယ္ခင္ဗ်ား၊ တစ္ကယ့္ကိုဆိုးဆိုးဝါးဝါး ခ်ိဳ ႔ယြင္းခ်က္ပါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔အႏူးအညံ့ေတာင္းပန္ပါတယ္။" စားေသာက္ခန္းတာဝန္ခံက ယဥ္ေက်းစြာ စကားဆိုသည္။

မွန္သည္၊ သည္လိုပဲဆိုရမည္ေပါ့။

သို႔ေသာ္ သူက သည္မ်ွေလာက္သာမဟုတ္ပါ။

"ကၽြန္ေတာ္တို႔အစက ျပန္စၾကရေအာင္ဗ်ာ" သူကဆိုသည္။ ထို႔ေနာက္ ကဲ၊ စားပြဲေပၚမွာရွိတာေတြကို အားလံုးရွင္းကြာ ဟုစားပြဲထိုးအမ်ိဳးသမီးကို ညႊန္ၾကားသည္။ အမ်ိဳးသမီးက စားပြဲေပၚမွာရွိသည့္ ဝိုင္ပုလင္း၊ ဇြန္း၊ ခက္ရင္း၊ ဓား စသည္မ်ားအျပင္ ကၽြန္ေတာ့္ဟင္းပြဲသာမက စားပြဲခင္းပါမက်န္ အားလံုးျပန္သိမ္းသည္။

ထို႔ေနာက္" ေစာေစာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ေခါင္းထဲမွာရွိခဲ့တာေတြလဲ အားလံုးေမ့ပစ္လိုက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ" သူကဆိုျပန္သည္။

စားပြဲခင္းကိုအသစ္ျပန္ခင္းသည္။ စားေသာက္ဖြယ္ရာစားရင္းကိုထပ္မံျပသသည္။ ဝိုင္ပုလင္းအသစ္၊စားစရာသစ္မ်ား မွာၾကသည္။ အလြန္ထူးျခား စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းေသာ ေန႔လယ္စာစားပြဲ အသစ္တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပန္စၾကသည္။

စားေသာက္ခန္းတာဝန္ခံက ေစာေစာကကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခါင္းထဲတြင္သူတို႔ႏွင့္ပတ္သတ္ရ်္ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည့္ "ဟာသိပ္ဆိုးတာပဲ"ဟူေသာမွတ္ခ်က္ကို"အရမ္းကိုေကာင္းတာပဲ"ဟူေသာမွတ္ခ်က္ႏွင့္ျပန္လည္အစားထိုးေပးေနျခင္းျဖစ္သည္။ ေစာေစာကျဖစ္ခဲ့တာႏွင့္ပတ္သတ္ျပီး သူဘာမွဆင္ျခင္ေပးမေန။

၄င္းအစား ပိုျပီးျမင့္ေသာ၊ ပိုေကာင္းမြန္ျပည့္စံုေသာ ဝန္ေဆာင္မႈတစ္ခုသာ သူလဲလွယ္ေပးခဲ့သည္။

ဟင္းလ်ာေတြက အရသာရွိလွသည္။ ဝန္ေဆာင္မႈကလည္းထိပ္တန္းအဆင့္ျဖစ္သည္။ တစ္ကယ္ခမ္းနားပီျပင္ေသာ ေဆာင္ရြက္ခ်က္တစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ "Richard Porter Let's ဧ။္ Start Over ကို ေဖျမင့္ဘာသာျပန္ထားေသာ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ႏွလံုးသားစာအုပ္မွ"

မွတ္ျပီလား

ခြန္နစ္ရက္ေျမာက္ေန႔ ဘုရင္ႀကီးေဘာ္စလု ညီလာခံက်င္းပၿပီး စာဆုိေတာ္ေတြကုိ တစ္ဦးခ်င္း သူတုိ႔ေရးထားတာေတြကုိ ထဖတ္ျပခုိင္းတယ္၊ အဲသည္မွာ ပထမဦးဆံုးစာဆုိေတာ္က ဘုရင္ႀကီး မယားမ်ားတဲ့အေၾကာင္း ေဆာ္႐ႈပ္တဲ့အေၾကာင္းေတြကို ခေရေစ့တြင္းက်ေရးထားလုိက္တာ ဘုရင္ႀကီးထက္ေတာင္ ပိုသိေနလုိ႔ ဘုရင္ေဘာ္စလုလည္း ေဒါသျဖစ္လြန္းလုိ႔ သူ႔အေၾကာင္းေရးထားတဲ့ ဘိုင္အိုဂရပ္ဖီကုိ ဖတ္ၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ စာဆုိေတာ္ကုိ သူ႔လက္သံုးေတာ္ႀကိမ္လံုးႀကီးနဲ႔ ရႊမ္းကနဲေနေအာင္ တစ္ခ်က္ျဗင္းထည့္လုိက္တယ္၊႐ႊမ္းအားယားယား အီးေအာ္ဟစ္ၿပီး ပထမဦးဆံုးစာဆုိေတာ္လည္း ေက်ာေကာ့သြားေတာ့တယ္။
ဒါေပမဲ့ ဒုတိယစာဆုိေတာ္ကလည္း မမွတ္ေသးဘဲ မေၾကာက္မရြံ႕ ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ လာဘ္စားပံု အေသးစိတ္ နဲ႔ ေဆာ္႐ႈပ္တာေတြကုိ ဖတ္ျပျပန္တယ္၊ ဘုရင္ေဘာ္စလုလည္း ဟုတ္တာေတြဖတ္ျပေနေတာ့ ေဒါသေတြ အျဖစ္ႀကီးျဖစ္ၿပီး ဒုတိယစာဆုိေတာ္ကို ႀကိမ္လံုးႀကီးနဲ႔ ႏွစ္ခ်က္ဆက္တုိက္ျဗင္းလုိက္ျပန္တယ္၊႐ႊမ္း ႐ႊမ္းအားယားယား အီး အီးေအာ္ဟစ္ၿပီး ဒုတိယစာဆုိေတာ္လည္း ေက်ာတင္မက ဟုိဟာပါေကာ့သြားတယ္။
သည္လုိနဲ႔ စာဆုိေတာ္ေတြ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ သူ႔မေကာင္းေၾကာင္း ႏွစ္ခ်က္ေျပာရင္ ႏွစ္ခ်က္ျဗင္း သံုးခ်က္ေျပာရင္ သံုးခ်က္ျဗင္းနဲ႔ ျဗင္းလာလိုက္တာ တစ္ခ်ိဳ႕စာဆုိေတာ္ဆုိ ေလးငါးေျခာက္ခ်က္ေတာင္ အျဗင္းခံရသတဲ့၊ ဘုရင္ေဘာ္စလုလည္း အေတာ္ေဒါသျဖစ္ေနၿပီေပါ့။
သည္အခ်ိန္မွာ ေနာက္ဆံုးက်န္ေနတဲ့ ဘုရင္ႀကီးေဘာ္စလုရဲ႕ လက္သံုးေတာ္ နန္းတြင္းစာဆုိေတာ္ႀကီး ေဘာ္ဖားခၽြန္ က ရဲရဲဝံ့ဝံ့ထရပ္လုိက္ၿပီး ဘုရင္ႀကီး ေဆာ္႐ႈပ္တာမဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း ေကာင္မေလးေတြ တဖက္သတ္ႀကိဳက္ေနလို႔ ဘုရင္ႀကီးကသနားလုိက္ရတဲ့အေၾကာင္း၊ လာဘ္စားတာမဟုတ္ပါ အလကားေပးလုိ႔ ယူထားလိုက္တာပါ၊ မိဖုရားေတြကိုလည္း ႏွိပ္စက္တာမဟုတ္ပါ သူတုိ႔ေတြ အသံုးမက်လုိ႔ ဆံုးမေပးရတာပါ စသျဖင့္ မဟုတ္က ဟုတ္ကေတြ ဖားၿပီးဖတ္ျပေနသတဲ့။
ဘုရင္ႀကီးေဘာ္စလုရဲ႕မ်က္ႏွာႀကီးက ၿပံဳးေနေတာ့ က်န္တဲ့ နန္းတြင္းသူ နန္းတြင္းသားေတြနဲ႔ စာဆုိေတာ္ေတြလည္းအင္း ဒါေၾကာင့္လည္း ေဘာ္ဖားခၽြန္ တစ္ေယာက္ နန္းတြင္းမွာ စာဆုိေတာ္ႀကီးျဖစ္ေနတာေပါ့လုိ႔ ေတြးမိေနၾကသတဲ့၊ ဘာဆုေတာ္ေတြမ်ား ေပးသနားဦးမလဲ လုိ႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကသတဲ့၊ ေဘာ္ဖားခၽြန္လည္း သူ႔ရဲ႕ဖားေတာ္ဘြဲ႕ ဘုိင္အိုဂရပ္ဖီႀကီးကုိ ဖတ္လည္းဖတ္ၿပီးေရာ က်န္တဲ့လူေတြကုိ လက္မအသာေထာင္ျပလုိ္က္ၿပီး ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးျဖစ္ေနသတဲ့။
အဲသည္အခ်ိန္မွာ နန္းတြင္းစာဆုိေတာ္ႀကီး ေဘာ္ဖားခၽြန္ အနားကုိ ႐ုတ္တရက္ေရာက္လာတဲ့ ဘုရင္ႀကီးေဘာ္စလုက ဘာမေျပာ ညာမေျပာ သူ႔လက္ထဲမွာပါလာတဲ့ ဒါးႀကီးနဲ႔ ေဘာ္ဖားခၽြန္ရဲ႕ လက္ႏွစ္ဘက္တင္မက လွ်ာကိုပါ ျဖတ္ခ်လုိက္ေတာ့တယ္၊ က်န္တဲ့ နန္းတြင္းသူ နန္းတြင္းသားေတြနဲ႔ စာဆုိေတာ္ေတြလည္း ဝ႐ုန္းသုန္းကားျဖစ္ကုန္ၾကတာေပါ့၊ ဘယ္လုိျဖစ္သြားတာလဲ၊ ဘုရင္ႀကီး ႐ူးသြားၿပီလား စသည္ျဖင့္ ပေဟ႒ိ အေျဖညႇိေနၾကသတဲ့။
ဘုရင္ႀကီးေဘာ္စလုကေတာ့ သူ႔ဒါးႀကီးမွာ ေပေနတဲ့ ေသြးေတြကို သပ္ခ်ေနရင္း စကားတစ္ခြန္းကုိ ေအးေအးေလး ေျပာလုိက္ပါတယ္၊
သည္ေကာင္က ငါ့နားကပ္ၿပီး လိမ္ေနတာ၊ ေၾကာက္ဖို႔ ပုိေကာင္းတယ္။

သီးႏွံေကာင္းရိတ္သိမ္းလိုလွ်င္

ေၾကညက္ေအာင္ထြန္ယက္မထားတဲ့ လယ္ကြက္မ်ိဳးမွာ ဘယ္ေတာ့မွသီးႏွံေကာင္းမထြက္ဘူး။

မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆုိတာ ေသခ်ာျပီလား

ကိုယ္တစ္ကယ္မလုပ္ၾကည့္ေသးပဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လုပ္မရဘူးလုိ႔ဘယ္ေတာ့မွမေျပာႏွင့္။

ေက်ာက္တံုးေက်ာက္ခဲႏွင့္တည္ေဆာက္ထားသည့္နံရံတံတုိင္းဟူသည္လည္း ေနာက္ဆံုးနာနာဖိတြန္းလွ်င္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာျပိဳလဲသြားႏိုင္သည္။

Les Paul

ေအာင္ျမင္မႈႏွင့္ရံႈးနိမ့္မႈၾကားက ပါးလႊာေသာစည္း

မည္သည့္ပ်က္စီးဆံုးရံႈးမႈမ်ိဳးကိုမဆိုျပန္လည္ျပင္ဆင္ရ်္မရႏုိင္ေတာ့ဟူရ်္မရွိ။မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္မည္ဟူေသာျပတ္သားေသာစိတ္ဇြဲဧ။္ တန္ခိုးအားျဖင့္အဲ့သည့္ဆံုးရႈံးမႈကို ေအာင္ျမင္မႈသို႔တက္လွမ္းရာေလွကားထစ္အျဖစ္ေျပာင္းလဲပစ္ႏုိင္သည္။
W.Douglus Harley

ၾကိဳတင္ကာကြယ္ျခင္းသာ

ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့အေနအထားအားလံုးအတြက္ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားျပီးျဖစ္ရမယ္။

အသင့္ျပင္ထားသူဟာတိုက္ပြဲတစ္ဝက္တုိက္ျပီးသူပဲ။

Oliva de Havillam

Six Ways to Make People Like You

1. Become genuinely interested in other people
2. Smile
3. Remember that a person's name
4. Be a good listener, Encourage others to talk about themselves.
5. Talk in terms of the other's interests.
6. Make other people feel important.

ေၾကာက္ရမွာေတြးေၾကာက္မေနနဲ႔

ကိုယ့္အတြက္ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ကို ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ပါ။ ပန္းတိုင္သို႔သြားရာလမ္းေၾကာင္းကို ကိုယ့္ေခါင္းထဲထင္းေနေအာင္ေရးဆြဲမွတ္ထားပါ။

Jonny Wessmuller

ယံုၾကည္စိတ္ရဲ့စြမ္းအား

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊စိတ္ကူးအိမ္မက္ေတြကိုဘယ္အရာ၊ဘယ္အတြက္ႏွင့္မွ မေပ်ာက္ပ်က္မဆံုးရႈံးပါေစႏွင့္။

Ralph Jhonson Bunche (1904-1971)

ခလုတ္ကန္သင္းမွေလွကားထစ္သို႔

ဘဝမွာၾကံဳေတြ႔ရတဲ့ခလုတ္ကန္သင္းေတြကိုကိုယ့္ဘဝတိုးတက္ေအာင္ျမွင့္တင္ေပးမယ့္ေလွကားထစ္ေတြအျဖစေျပာင္းလဲပစ္ႏုိင္ရမယ္-ခလုတ္တုိက္မိတဲ့ေက်ာက္တံုးကိုေျခနင္းတံုးအျဖစ္အသံုးျပဳတက္ရမယ္။

Estes Kefaver

စံခ်ိန္မွီေသာ စြမ္းေဆာင္မႈ

ဘယ္အခါမ်ိဳးမဆိုကိုယ့္ဆီကအေကာင္းဆံုးေပးႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားရမယ္။
ေ႔ရွတိုးရခက္ေနတယ္ဆိုတာတစ္ခုတည္းႏွင့္ေတာ့ေနာက္ဆုတ္လုိ႔မျဖစ္ဘူး။
Roy Chapman Andrew(1884-1960)

နားလည္မႈလြဲၾကတဲ့ ကိစၥ

လူမႈဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္တြင္ျပသနာဆယ္ၾကိမ္တြင္ကိုးၾကိမ္သည္ကာယကံရွင္ႏွင့္တကယ္သြားေတြ႔ေျဖရွင္းလိုက္သည့္အခါအလြယ္တကူ ၇ွင္းလင္းေျပလည္သြားျမဲျဖစ္သည္။

Humphery Francis Fllis

ရွာတက္မွ လမ္းေတြ ႔မယ္

ျမိဳ ႔လယ္ကိုေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္တဲ့လမ္းဟာ တစ္လမ္းတည္းမဟုတ္ဘူး။ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။

လူ႔ဘဝမွာလည္းထိုနည္းလည္းေကာင္းပဲ၊ ရည္မွန္းထားတဲ့ပန္းတိုင္ကိုဒီလမ္းကသြားလို႔မရရင္၊ ေနာက္တစ္လမ္းက သြားလို႔ရႏိုင္တယ္။

Elsa Schiaparelli (1896-1973)

RP Students

RP ေက်ာင္းသားမွန္ပါလွ်င္ Laptop တစ္လံုးႏွင့္ Internet Connection သာရွိပါက ျပသနာအားလံုးကို ရွင္းႏိုင္သည္။